Poelepoelie, kom dan vliegtuig, kom dan!

Cargocult (Engels: transportgoederen-cultus):

• letterlijk: de verzamelnaam voor diverse religieuze bewegingen die vanaf het einde van de negentiende eeuw ontstonden in Melanesië.
• metaforisch: het nabootsen van handelingen en omstandigheden die eerder een goed resultaat hadden, zonder een goed inzicht in de logische samenhang tussen gevolg en de omstandigheden / oorzaken die daarvoor nodig waren.

Veel cargocultussen zijn ontstaan  rond de tweede wereldoorlog in Nieuw Guinea toen Japanse of Amerikaanse troepen landden op eilanden  die weinig contact hadden met de buitenwereld. Militairen kapten bossen om landingsbanen aan te leggen waarop vliegtuigen konden landen die vracht (cargo) afleverden. Voor veel eilandbewoners was het een raadsel waar de vliegtuigen en schepen vandaan kwamen. Na het vertrek van de militairen probeerden de eilandbewoners opnieuw cargo te laten landen door bossen te kappen of houten landingstorens te bouwen, zonder zich te realiseren waarom vliegtuigen landden. Ze creëerden een noodzakelijke omstandigheid voor het landen van vliegtuigen – een landingsbaan – maar dat is niet voldoende. Want een vliegtuig moet natuurlijk door een piloot naar het eiland gevlogen worden. Ze schiepen een noodzakelijke voorwaarde, maar niet een voldoende voorwaarde.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bereikten de cargocults hun hoogtepunt, met name op het eiland Tanna waar regelmatig goederen werden afgeleverd op een Amerikaanse vliegbasis. Met eenvoudige materialen als hout en riet bouwden de eilandbewoners er een compleet vliegveld na, inclusief verkeerstoren met antennes, radio’s en koptelefoons. Ze hoopten de voorouders daarmee te overreden hun lading bij hen te droppen; van de techniek die achter de nagebouwde installaties schuilging hadden ze echter geen besef.

Zie ook:

• Cargo Cult Programming: “Cargo cult programming is a style of computer programming that is characterized by the ritual inclusion of code or program structures that serve no real purpose.”
  Zie verder: prograbeur.
• Cargo Cult Science: The term cargo cult science was first used by the physicist Richard Feynman during his commencement address at the California Institute of Technology, United States, in 1974, to negatively characterize research in the soft sciences (psychology and psychiatry in particular) – arguing that they have the semblance of being scientific, but are missing “a kind of scientific integrity, a principle of scientific thought that corresponds to a kind of utter honesty”.

Klinkt goed, he? Vooral in discussies is dit een ideale manier om aan de noodrem te trekken: “Je snapt me niet, dus je zult wel te dom zijn om het te begrijpen”. Dat is alleen niet de strekking van deze term. Eerder gaat dit effect over het inschattingsvermogen omtrent je eigen kennis en kunde.

Zie ook:

• abc.net.au
• You are not so smart
• All are skill unaware.
• You don’t even know what you don’t know

Monte-carlo-simulaties bootsen een experiment na; de naam slaat op gokken in Monte Carlo. Deze manier wordt ondermeer gebruikt in natuurkundige experimenten. In plaats van een laboratoriumopstelling wordt een experiment met de computer gesimuleerd, met gebruik van kansberekening.

Als je bijvoorbeeld deeltjes door een elektisch veld wilt sturen, dan kun je dit nabootsen als je precies weet hoe het veld eruit ziet en hoe de deeltjes bij aanvang bewegen. In een ideaal experiment heb je volledige controle en kun je alles berekenen. In werkelijkheid weet je de aanvangcondities niet precies en vormen ze vrijwel altijd een verdeling. Een deeltje begint op een positie tussen A en B met een willekeurige snelheid. Je weet wel de kans dat een deeltje op een bepaalde positie begint met een bepaalde snelheid. Er zijn dus verschillende posities en snelheden mogelijk met elk een bepaalde kans.

In een Monte Carlo simulatie ga je nu “dobbelen”: je laat willekeurig een positie en snelheid trekken en rekent dan door hoe het experiment zal verlopen. Vervolgens weeg je het resultaat met de kans dat het deeltje in werkelijkheid deze snelheid en positie had: hoe groter deze kans hoe belangrijker het resultaat). Door dit heel vaak te herhalen boots je het werkelijke experiment na en het uiteindelijke resultaat is de som van alle “gewogen” deelresultaten.

(zie ook)
met dank aan Laurens van Buuren

Panarchy is the emerging system of sociopolitical activity that we might refer to as the “wiki-fication� of society. By “wikification,� I refer to the rise of mass participation systems, that include 1) software production, or “open source,� 2) knowledge production, e.g. wikipedia, or 3) group/identity production, e.g. communities.

(link|via)