Sterre krijgt van mama 10 Euro en de vraag of ze aan de bar in de sportschool een koffie, thee en een sinaasappelsap wil bestellen. Leuk, dat doet ze! Ze geeft de bestelling netjes door.

De barman zet neer: een koffie, een thee, een sinas en een appelsap. Hij krijgt vragend naar het tientje. Sterre trekt het geld wat terug.

,,Nee meneer, ik vroeg om een sinaasappelsap, niet om een sinas en een appelsap.”
De barman wat kortaf: ,,die drankjes zijn nou al open, hoor.” Zijn hand reikt naar het geld.

Sterre stopt het gauw weg, is even stil en zegt dan: ,,Ja, we kunnen de sinas en de appelsap wel bij elkaar gooien, maar daar krijg ik geen sinaasappelsap van, he?”. De man achter de bar haalt vermoeid zijn schouders op, neemt de drankjes mee en komt met een gezicht als een oorwurm terug met de juiste bestelling.

Sterre poeslief: ,,Geeft niks hoor, iedereen maakt wel eens een foutje.”

Sterre is een fanatiek judoër. En goed ook. In dit filmpje laat ze zien wat ze kan!

Sam van Buuren uit groep 5 praat met Jan Brinkhuis, wiskundige aan de Faculteit der Economische Wetenschappen van de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Sam wil al een tijdje professor en uitvinder worden. Sinds het boek De Telduivel bij mama in de boekenkast staat, is hem ook wel duidelijk welk soort professor: een rekenprof. Tijd dus voor een bezoekje aan zo’n cijfergeleerde.

Een professor is iemand die veel geleerd heeft, maar vraagt Sam: ,,Hoe word je eigenlijk professor?”

,,Dat duurt wel een tijdje. Eerst ga je naar de Basisschool. Als je daar een beetje je best doet, kun je misschien doorstromen naar het VWO of Gymnasium. Daar zit je van je 12e tot je 18e jaar. Daarna mag je gaan studeren aan de universiteit. Als je veel van rekenen houdt, kun je bijvoorbeeld wiskunde of econometrie gaan studeren. Na 4 jaar, je bent dan ongeveer 22, is de studie klaar. Dan kun je nog 4 jaar aan de universiteit door blijven leren en daarnaast een eigen boek schrijven. Als je ongeveer 26 jaar bent en je boek is af, kun je beginnen als leraar van de studenten en als onderzoeker. Na heel veel jaren onderzoek doen en heel veel artikelen (een soort opstellen) schrijven, kun je professor worden. Vaak ben je dan wel ouder dan 40.”

Dat duurt wel lang! Nog minstens 33 jaar doorploeteren! Nog niet ontmoedigd vraagt Sam door: “Is een rekenprofessor minder knap dan een taalprofessor?” De wiskundige schiet in de lach: ,,Nee hoor, ik vind allebei heel leuk”. Jan doet zijn best Sam te overtuigen van de lol van taal, maar de kleine interviewer kijkt beleefd weg en haalt net zichtbaar nog zijn schouders op.

“Waarom is 0 het belangrijkste getal?” luidt de volgende vraag. ,,Door de uitvinding van de 0 kunnen we tientallen maken: 1, 10, 100, 1000. Dat is erg makkelijk, want nu krijgen de getallen hun ‘waarde’ door de plek die ze innemen: 1 is een, maar 100 is honderd. Hadden we niet zo’n truc uitgehaald met de positie van getallen, dan hadden we voor ieder getal een andere naam en een ander teken moeten verzinnen. Dat zou een enorme klus zijn. Nu hoef je maar 10 cijfers te kennen in plaats van miljarden, miljarden, oneindig veel.”

Sam denkt even na. Met de cijfers van 0 tot en met 9 kun je inderdaad alle getallen maken. 9 en 9 is 18, maar als je 99 schrijft, betekent het negenennegentig. Doordat er twee getallen staan, is de voorste een tiental. Als er 999 zou staan, met 3 getallen, dan zou de voorste dus een hondertal zijn. En dat komt doordat we de 0 hebben uitgevonden. Mooi!

“En wanneer begonnen de mensen eigenlijk met rekenen?” Een moeilijke vraag. Maar de professor redt zich eruit. “Heel, heel vroeger gingen de mensen op hun voedsel jagen. Ze trokken rond en vingen zo nu en dan een varken of een mammoet. Toen hoefden ze niet te kunnen tellen. Pannetje vol is genoeg. Klaar. Maar op een gegeven moment waren de mensen het almaar rondtrekken zat. Ze gingen vanuit een vaste plek schapen houden. Eerste een kudde van 3, toen hadden ze er 10 en toen wel 25. In de ochtend gingen alle 25 schapen mee naar de wei. En tegen de avond, werd de kudde terug naar stal gebracht. Maar hoe wist de boer nou of hij ze allemaal bij zich had? Door te tellen! En als hij er dan 22 had, wist hij dat nog 3 lammetjes in het veld verstoppertje aan het spelen waren. Dus er kwam vanzelf rekenen bij.”

“Wat is het verschil tussen rekenen, economie en wiskunde?”, vraagt Sam. Jan vertelt.  “Ooit was ik stout op school. Toen moest ik strafwerk maken. Sommen: 1 maal 1, 2 maal 2, 3 maal 3, 4 maal 4, 5 maal 5, helemaal door tot 50 maal 50. Bah!
Ik ging eerst alles braaf berekenen. Maar op een gegeven moment, zag ik een patroon. Kijk maar naar dit rijtje:
1 maal 1 =  1
2 maal 2=  4
3 maal 3 = 9
4 maal 4 = 16

Zie je dat er eerst 3 (tussen 1 en 4), dan 5 (tussen 4 en 9) en dan 7 (tussen 9 en 16) bijkomen? Dus, bedacht ik me, dan is 5 maal 5 vast en zeker 16 plus 9 = 25, 6 maal 6 moet wel 25 plus 11 is 36 zijn. Dat was een veel makkelijkere manier om het huiswerk uit te rekenen. Mooi he? Het eerste: gewoon achter elkaar de sommetjes maken, is rekenen. Het tweede: de patronen doorzien, snelle manieren van iets berekenen vinden, is wiskunde.”

“En economie?” “Ja, in het vak economie gebruik je rekenen en wiskunde om te berekenen hoe alle dingen in deze wereld het snelst en goedkoopst onder de mensen verdeeld kunnen worden”. Jan vertelt over prijsdiscriminatie, optimale distributie en iets met een onzichtbare hand. De journalist van De Wegwijzer knikt instemmend en hoopt dat het allemaal vriendelijk bedoeld is.

Toch maar even een makkelijkere vraag: “Heeft u nog leuke sommetjes?”
“Een leuke som is een som waarbij verschillende antwoorden goed zijn. Stel, je bent op vakantie en je krijgt 5 Euro zakgeld voor 1 dag. Je kan die dag ijsjes kopen voor 1 Euro of computerspelletjes spelen voor 50 cent. Hoeveel ijsjes en hoeveel spelletjes zou je dan willen? Hier zijn veel goede antwoorden mogelijk. Er zijn zelfs goede antwoorden met hele foute gevolgen (zo kun je best 5 ijsjes van 1 euro kopen, maar als je die allemaal opeet, krijg je wel buikpijn). Ook een leuke som is deze: 5x5x5x5x7-2x3x3x3x3x3x3x3=?”

Tot slot mag Sams zusje van vijf jaar nog iets vragen. Zo komen we te weten dat de rekenprofessor 55 jaar jong is en een zoon van 18 en dochter van 22 heeft. Die dochter is in april jarig.

We gaan naar Laurens en Corette, in München. Met hen bezoeken we Legoland, dat een uurtje rijden is vanuit hun huis. Dit is het filmpje daarvan.

Mutlu weet inmiddels alles over chocola. Als we bij Ronald en Mutlu in Amsterdam zijn, gaan we lekkere dingen maken met chocola.

Ons was strandweer beloofd dit weekend. Maar het regent, onweert en waait. Daarom hebben Sterre en ik maar een tekening van het strand gemaakt, met een vriendelijke haai.

Een ‘wat is ze allejezus slim momentje’ hier. Sterre kijkt Smartkids. De vraag luidt: hoeveel is 8 maal 3 maal 2. Sterre binnen 20 seconden: 48.

Sam en ik kijken haar verbaasd aan: hoe weet jij dat nou weer? Sterre ‘Simpel, 8 keer 2 is 16, plus 8 is 24. 24 plus 24 is 48. Dus’.

Eh ja, dus.
Vanochtend wist ze 7 plus 2 niet.

Dus.

Ik heb zaterdag in een keer twee gele slippen gehaald bij judo. Ik moest eerst voordoen aan de groep welke worpen we moesten doen. En ik ken al heel veel Japanse namen voor judoworpen uit m’n hoofd.

Ik trok mijn judopak aan en toen ging op de judo mat. En toen ging ik wat rondjes rennen.

(judoclub Tingenijssel, Krimpen aan den IJssel)

Sterre is fanatiek bij het overpakken.

Sterre in de cockpit

Sterre in het Aviodrome. Sam was niet van zins om mee te gaan. Desondanks hebben Sterre en ik dikke pret gehad met de vliegtuigen. Het leukst vond Sterre het klimrek en het Goofy-filmpje.
(meer…)