Er bleef er nog maar een van over
en dat was die daar
Een haven van het Noorden, dat bevalt
Vooral als men er niet is
Daardoor wil men er zijn
Daardoor weet men niet zo goed
Of men de dichter moet pakken
Of men de hoer moet pakken, van Rotterdam

Waar niets dan hoeren zijn
Waar niets dan zeelui zijn
Waar zwerfhonden zijn
En de straatkinderen
Waar niets dan handelaren zijn
Waar niets dan platte schuiten zijn
Waar er oude paarden zijn
Die bridgen met de dood
Waar chinese smerissen zijn
Die zich de koningin wanen
Waar meisjes zijn in zijde
Die hun hun corset laten zakken
op de rand van de stoep
als nog meer verdriet
dat deze avond zal laten duren
tot het eind van de straat
als dat tenminste op
Rotterdam zou kunnen lijken

Waar verrotte ratten zijn
Zoals die er zijn in Parijs
Waar bastaardkatten zijn
met oude muizen
Waar niets dan import is

Waar er wat verder van de haven
geliefden zijn die het met elkaar doen
En die het dan weer uitmaken
Waar er niets dan geldbriefjes
aan onderkant van minirokjes zijn
En kerels die bezig zijn
hun rommel (handelswaar) uit te stallen
Waar er ongelukkigen zijn
Die hun kont zouden geven
als je je kont geeft
dan was men gelukzalig
als dat tenminste op
Rotterdam kon lijken

Waar er moordenaars zijn
Verscholen achter hun whiskey
En verder waanzinnigen zijn
die de nacht niet zullen doorstaan
Waar er alleen maar tabak is
met de smaak van caramel
Waar er arme soldaten zijn
die een karmelieter non zouden pakken

Waar er een herrezen Christus is
achter een nachtcafe
die babbelt met het einde
met het einde van de nacht
Waar er ballingen zijn
die uit hun ballingsoord komen
in het weerbarstige klimaat
van een lullige advertentie / openbaarheid
als dat tenminste op
Rotterdam kon lijken

Waar ik nooit heen zal gaan
Want ik ga naar de zon
Waar jij nooit heen zal gaan
Want overal is het hetzelfde
Ik neem de trein naar het zuiden
Jij neemt de trein naar het zuiden
Hij neemt de trein naar het zuiden
Tot het eind van de nacht
als dat tenminste op
Italië zou kunnen lijken

Zo bleef er nog eentje over
en dat was ‘m daar
zo’n haven in het noorden lijkt me het beste
Juist wanneer je er niet bent
dan wil je er heen
Daardoor weet je niet zo goed
Of je de dichter moet uithangen
Of de hoer moet pakken. Rotterdam…

Waar het stikt van de hoeren
en alleen maar zeelui zijn
Waar zwerfhonden
en straatschoffies scharrelen
Waar alleen maar handelaren
en platbodems zijn
Waar er oude knarren
kaarten met de dood.
Waar de smeris een chinees is
die zich de koningin zelf waant
Waar meisjes in pikant ondergoed
hun putje laten volkwakken
op de rand van de stoep
langs de hele Keileweg
om deze klere-avond nog eens
extra te vergallen
Tenminste, als zoiets een
goed beeld geeft van Rotterdam

Waar er krengen van ratten zijn
zoals die in Parijs
Waar de vuilnisbakkenrassen
dollen met oude muizen
Waar er alles van ver komt

Waar er wat verder van de haven
geliefden zijn die het met elkaar doen
En dan zich weer van elkaar ontdoen
Waar vanonder de zoom van een minirok
briefjes van 20 uitsteken
En mannetjes die bezig zijn
hun vleeswaren uit te stallen
Waar er ongelukkigen zijn
die je een beurt willen geven
omdat dat hun enige moment is
dat zij eens aan de beurt komen
Tenminste, als zoiets een
goed beeld geeft van Rotterdam

Waar moordenaars zich
verschuilen achter hun whiskey
daarnaast de sufferds
die de nacht dus niet zullen overleven
Waar alleen maar tabak is
die naar caramel smaakt
Waar arme soldaten
die een karmelieter non zouden pakken

Waar een herrezen Christus
achter een nachtcafe
wat leutert met het einde
wat leutert met het einde van de nacht
Waar er verschoppelingen
uit hun schuilplaats kruipen
en terechtkomen in de weerhaken
van een idioot scherp daglicht
Tenminste, als zoiets een
goed beeld geeft van Rotterdam

Waar ik nooit heen zal gaan
Want ik ga naar de zon
Waar jij nooit heen zal gaan
Want overal is het hetzelfde
Ik neem de trein naar het zuiden
Jij neemt de trein naar het zuiden
Hij neemt de trein naar het zuiden
Tot het eind van de nacht
Tenminste, als zoiets een goed beeld geeft van Italië