Siemon is boos. Echt boos. Vandaag gaan we op terugreis van Egypte naar huis, het wordt een lange, drukke dag. De kinderen weten dat wij tot 7.00 willen slapen om een beetje uitgerust aan de reisdag te beginnen, maar om 5.00 wordt er tocht al volop lawaai gemaakt, licht gaat aan en uit. Kortom: ze hebben maling aan ons verzoek.
Siemon stapt uit bed, loopt naar Sam en Sterre en legt met nijdige stem uit dat ze rustig moeten doen. ,,We moeten de hele dag reizen en als jullie in de auto lekker slapen, moet ik nog wakker blijven en van Schiphol naar Krimpen aan den IJssel rijden. Daar kunnen jullie toch wel een beetje rekening mee houden?”
Sam schrikt, zegt; ,,sorry” en gaat braaf op bed lezen.
En Sterre? Die blijft waar ze is en zegt doodgemoedereerd: ,,Ach Siem, je kan net zo goed Krimpen zeggen. Weten wij ook wat je bedoelt en dat is korter.”
Je zou haar toch wurgen!

Postdatum: 25 december 2008 onder dagboeken, Sam, Sterre.
Tweet

Laat een reactie achter